అమ్మవారితో రామకృష్ణ బేరం!

అర్ధరాత్రి. అడవిలోని పాడుబడిన గుడి అంతా దివ్యమైన బంగారు వెలుగు. వెలుగుల వలయంలో అనేక ముఖాలతో అమ్మవారు. ఆమె ముందు నేల మీద చిన్నారి రామకృష్ణ నోరు తెరుచుకుని గురక పెడుతున్నాడు.

Midnight. A golden, divine light fills the ruined temple in the forest. In a halo of light stands the Goddess with many faces. On the floor before her, little Ramakrishna lies fast asleep, snoring with his mouth open.

ఒక కన్ను తెరిచాడు… వెలుగుల్లో అనేక ముఖాలు! కల అనుకుని మళ్ళీ మూసుకున్నాడు… రెండు కళ్ళూ తెరిచి ఉలిక్కిపడి లేచి కూర్చున్నాడు.

He opened one eye… so many glowing faces! Thinking it was a dream, he shut it again… then opened both eyes and sat bolt upright.

దేవత ముందు గురక పెట్టిన ఈ పిల్లవాడు ఎవరు? మొదటి నుంచి చూద్దాం.

Who is this little boy who snored right in front of the Goddess? Let's see from the beginning.

చాలా ఏళ్ళ క్రితం ఒక చిన్న పల్లెలో రామకృష్ణ అనే అల్లరి పిల్లవాడు ఉండేవాడు. వాడికి ప్రశ్నలంటే మహా ఇష్టం.

Many years ago, in a small village, lived a mischievous boy named Ramakrishna. He loved asking questions.

వేప చెట్టు కింద వీధిబడి. రామకృష్ణ ఏకాగ్రతగా ఇసుకలో అక్షరాలు దిద్దుతున్నాడు. ముక్కు తుడుచుకుని, బుగ్గ మీద ఇసుక గీత పెట్టుకున్నాడు.

Under a neem tree sat the street school. Ramakrishna was carefully tracing letters in the sand. He wiped his nose and left a streak of sand across his cheek.

పిల్లలంతా పకపకా నవ్వారు. అయ్యవారు నిట్టూర్చారు. రామకృష్ణ అది పొగడ్త అనుకుని సిగ్గుగా నవ్వుకున్నాడు.

All the children burst out laughing. The teacher sighed. Ramakrishna thought it was praise and smiled shyly.

లక్ష్మమ్మ ఖాళీ బియ్యం కుండను అరచేతి మీద తిరగేసి కొట్టింది. ఒక్కటంటే ఒక్క గింజ మాత్రమే పడింది.

Lakshmamma turned the empty rice pot over and tapped it on her palm. Just one single grain fell out.

రామకృష్ణ ఆ గింజను వేలి కొన మీద పెట్టి, మెల్లకన్నుతో పరీక్షగా చూసి, గంభీరంగా సలహా ఇచ్చాడు.

Ramakrishna placed the grain on his fingertip, examined it cross-eyed and gravely gave his advice.

లక్ష్మమ్మ నవ్వాపుకోలేక వాడి తల మీద తట్టింది. వాడు అమ్మ ముఖాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకుని, రెండు వేళ్ళు చూపిస్తూ మాట ఇచ్చాడు.

Lakshmamma couldn't help laughing and patted his head. He took her face in his hands and, holding up two fingers, made her a promise.

అమ్మ కళ్ళలో ఆనందబాష్పాలు.

Tears of joy filled his mother's eyes.

మునివేళ్ళ మీద నిలబడి రేగుచెట్టు నుంచి మూడే మూడు పళ్ళు కోసి, ఒకటి… రెండు… మూడు… అని లెక్కపెట్టి ఆనందంగా ఎగిరాడు రామకృష్ణ.

Standing on tiptoe, Ramakrishna picked just three berries from the tree, counted them — one… two… three… — and jumped for joy.

మర్రిచెట్టు నీడలో అలసిపోయిన ఒక సన్యాసి. పళ్ళ వైపు ఒకసారి, సన్యాసి వైపు ఒకసారి చూసి… ఆకులో మూడు పళ్ళూ ఆయనకే ఇచ్చేశాడు. సన్యాసి మూడూ ఒక్కసారే తినేశారు!

In the shade of a banyan tree sat a tired Swami. Ramakrishna looked at the berries, then at the Swami… and gave him all three on a leaf. The Swami ate all three at once!

సన్యాసి పకపకా నవ్వి, చెయ్యి ఎత్తి ఆశీర్వదించారు. ఒక బంగారు మెరుపు.

The Swami roared with laughter and raised his hand in blessing. A flash of gold.

జవాబు చెప్పేలోపే ఎండుటాకుల సుడిలో సన్యాసి మాయమయ్యారు. చెట్టు వెనక వెతికిన రామకృష్ణకు దొరికింది మూడు రేగుగింజలు మాత్రమే.

Before he could answer, the Swami vanished in a swirl of dry leaves. Searching behind the tree, Ramakrishna found only three berry seeds.

నిండు చంద్రుడు. చేతిలో దీపంతో చిన్న చిన్న అడుగులు. గుడ్లగూబ "ఊ… ఊ…" అనగానే ఎగిరి చెట్టుని గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.

A full moon. Small, careful steps with a lamp in hand. When an owl hooted "Hoo… hoo…", he jumped and hugged a tree tight.

పాడుబడిన రాతిగుడిలో చేతులు జోడించి జపానికి కూర్చున్నాడు. తల తూగింది… కళ్ళు నలుపుకున్నాడు… చివరికి స్తంభానికి ఆనుకుని నిద్రపోయాడు.

In the ruined stone temple, he folded his hands and sat down to chant. His head nodded… he rubbed his eyes… and finally fell asleep leaning against a pillar.

గుడి అంతా బంగారు వెలుగు. ఆ వెలుగులోంచి అమ్మవారు ప్రత్యక్షమయ్యారు — మనం మొదట్లో చూసిన దృశ్యం ఇదే! రామకృష్ణ ఉలిక్కిపడి లేచి, వేళ్ళ సందుల్లోంచి అమ్మవారి ముఖాలన్నీ చూశాడు… కిసుక్కున నవ్వి, పొట్ట పట్టుకుని పకపకా నవ్వాడు.

The whole temple glowed gold, and out of that light the Goddess appeared — the very scene we saw at the start! Ramakrishna woke with a jolt, peeked at all her faces through his fingers… giggled, then clutched his belly and laughed out loud.

అమ్మవారు నవ్వు ఆపుకోలేకపోయారు. ఆ నవ్వు అన్ని ముఖాలకీ పాకింది. రామకృష్ణ సిగ్గుతో కాలి వేలితో నేల మీద గుండ్రాలు గీశాడు.

The Goddess couldn't hold back her laughter, and it spread to all her faces. Ramakrishna shyly drew circles on the floor with his toe.

అమ్మవారి కుడి చేతిలో పాల బంగారు గిన్నె, ఎడమ చేతిలో పెరుగు బంగారు గిన్నె ప్రత్యక్షమయ్యాయి. రామకృష్ణ నోరెళ్ళబెట్టాడు.

A golden bowl of milk appeared in the Goddess's right hand, and a golden bowl of curd in her left. Ramakrishna's jaw dropped.

కళ్ళు పాలు… పెరుగు… పాలు… పెరుగు… ఉయ్యాలలా తల ఊగింది. గడ్డం తట్టుకుని ఆలోచించాడు. కళ్ళలో కొంటె మెరుపు!

His eyes went milk… curd… milk… curd… his head swinging like a cradle. He tapped his chin and thought. A naughty sparkle lit his eyes!

అమ్మవారు నవ్వగానే రెండు గిన్నెలూ గాల్లో తేలి వాడి చేతుల్లోకి వచ్చాయి. రామకృష్ణ పెరుగును పాలలోకి వంపి, వేలితో కలిపి, గటగటా తాగేశాడు! పెదవుల మీద తెల్లని మీసం.

With a smile from the Goddess, both bowls floated through the air into his hands. Ramakrishna poured the curd into the milk, stirred it with his finger and gulped it all down! A white moustache on his lips.

రామకృష్ణ కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి… ఆ తర్వాత ఆలోచనలో పడ్డాడు. నేల మీద దుమ్ములో వేలితో "వి క ట క వి" అని రాసి, వేలు ముందుకీ వెనక్కీ జరిపి చదివాడు. కళ్ళు మెరిశాయి!

Ramakrishna's eyes filled with tears… then he started thinking. With his finger he wrote "Vi-ka-ta-ka-vi" in the dust and read it forwards and backwards. His eyes lit up!

అమ్మవారు ప్రేమగా నవ్వి, వాడి తల మీద చెయ్యి పెట్టి ఆశీర్వదించారు. రామకృష్ణ చేతులు జోడించి కళ్ళు మూసుకున్నాడు. ఒక ఆనందబాష్పం.

The Goddess smiled lovingly, placed her hand on his head and blessed him. Ramakrishna folded his hands and closed his eyes. A single tear of joy.

అమ్మవారు బంగారు రేణువులుగా మారి పైకి తేలి అదృశ్యమయ్యారు. ఖాళీ గిన్నెల పక్కన ఒంటరిగా రామకృష్ణ… పాల మీసంతో మన వైపు తిరిగి, గర్వంగా రెండు వేళ్ళు చూపిస్తూ నవ్వాడు!

The Goddess turned into golden sparkles, rose up and vanished. Alone beside the empty bowls, Ramakrishna turned to us with his milk moustache and proudly flashed two fingers with a grin!

ఆ అల్లరి పిల్లవాడే పెద్దయ్యాక శ్రీకృష్ణదేవరాయల భువనవిజయంలో అష్టదిగ్గజాలలో ఒకడయ్యాడు. అమ్మవారు ఇచ్చిన ఆ పేరుతోనే చరిత్రలో నిలిచిపోయాడు — వికటకవి, రామకృష్ణ కవిగారు!

That same naughty boy grew up to become one of the Ashtadiggajas — the eight great poets — in Sri Krishnadevaraya's Bhuvana Vijayam. And he lives on in history with the very name the Goddess gave him: Vikatakavi, the poet Ramakrishna!

రాయల సభలో పెద్ద రామకృష్ణ కవిగారు అదే భంగిమలో రెండు వేళ్ళు చూపిస్తూ నవ్వారు. సింహాసనం మీద రాయలు, సభ అంతా పకపకా నవ్వారు.

In the royal court, the grown-up poet Ramakrishna flashed the very same two fingers with a smile. King Krishnadevaraya on his throne and the whole court burst out laughing.