గడియారం & క్యాలెండర్

గోడకు వేలాడే ఒక గడియారం ఉండేది. ప్రతి సెకను టిక్… టిక్… టిక్… అంటూ తిరుగుతూ ఉండేది. తన గురించి తనకే ఎంతో గర్వం.

There lived a clock on the wall. Every second it turned — tick… tick… tick… It was very proud of itself.

ఒక రోజు పక్కనే వేలాడే క్యాలెండర్‌ను చూసి గడియారం నవ్వింది.

One day the clock looked at the calendar hanging nearby and laughed.

క్యాలెండర్ ప్రశాంతంగా చిరునవ్వు నవ్వింది. ఆ నవ్వులో అనుభవం ఉంది, హుందాతనం ఉంది.

The calendar smiled peacefully. In that smile there was experience, there was dignity.

గడియారం నవ్వేసింది. నేను ఒక్కసారి ఆగితే — ఆఫీసు ఆగుతుంది, స్కూలు ఆగుతుంది, జీవితమే ఆగిపోతుంది అని మరింత వేగంగా టిక్… టిక్… టిక్…

The clock laughed it off. If I stop — the office stops, school stops, life itself stops, it declared, spinning even faster… tick… tick… tick…

నిజంగానే… ఆ ఇంట్లో అందరూ గడియారం వెనకే పరుగెత్తేవారు. గడియారం చూసి లేచారు… గడియారం చూసి తిన్నారు… గడియారం చూసి బయటికి పరుగెత్తారు… ఎవరికీ… ఆగే సమయం లేదు.

And truly… everyone in that house chased the clock. They woke watching the clock… ate watching the clock… ran out watching the clock… nobody had time to stop.

కానీ… ఆ రోజు… క్యాలెండర్‌లో ఎర్రగా చుట్టిన ఒక తేదీ… నిశ్శబ్దంగా ఎదురుచూస్తోంది. అది… ఆ ఇంటి అమ్మ పుట్టినరోజు.

But… that day… a date circled in red on the calendar… waited in silence. It was… that home's mother's birthday.

అయినా… అందరూ గడియారం వెనకే పరుగెత్తారు. ఆఫీసు… స్కూలు… మీటింగులు… పనులు… సాయంత్రం అయింది. అమ్మ ఒక్క కప్పు టీతో ఒంటరిగా కూర్చుంది. తలుపు దగ్గర చిన్న శబ్దం వినిపించినప్పుడల్లా… "ఇప్పుడైనా గుర్తొచ్చిందేమో…" అని ఆశగా చూసింది.

Still… everyone chased the clock. Office… school… meetings… work… Evening came. Mother sat alone with a single cup of tea. Every time a sound came from the door… she looked up hoping — "Maybe they remembered now…"

కానీ… కేక్ లేదు… శుభాకాంక్షలు లేవు… "హ్యాపీ బర్త్‌డే" అనే ఒక్క మాట కూడా లేదు.

But… no cake… no wishes… not even one word of "Happy Birthday."

అమ్మ కళ్లలో చిన్న నవ్వు… ఆ నవ్వు వెనుక దాగిన బాధ. ఆమె నెమ్మదిగా క్యాలెండర్ దగ్గరకు నడిచింది. తన పుట్టినరోజు అని ఎర్రగా చుట్టిన తేదీని ఒక్కసారి చూసింది. ఒక్క నిట్టూర్పు విడిచింది. నెమ్మదిగా ఆ సర్కిల్‌ని చెరిపేసింది.

A small smile in mother's eyes… pain hiding behind that smile. She slowly walked to the calendar. Looked once at the date circled in red. Let out a single sigh. Slowly erased that circle away.

గదిలో వినిపించింది ఒక్క శబ్దమే… టిక్… టిక్… టిక్…

Only one sound remained in the room… tick… tick… tick…

అందరికీ కడుపు నిండింది… కానీ ఆ రోజు… అమ్మ మనసు మాత్రం ఖాళీగానే ఉండిపోయింది.

Everyone's stomach was full… but that day… mother's heart remained empty.

అమ్మ బాధను చూసిన గడియారం… మొదటిసారి… తన టిక్‌టిక్ కూడా భారంగా అనిపించింది.

Seeing mother's pain… the clock for the very first time… felt its own ticking as a burden.

గడియారం తలవంచి… క్యాలెండర్ వైపు చూసింది.

The clock bowed its head… and looked toward the calendar.

క్యాలెండర్ చిరునవ్వు నవ్వింది.

The calendar smiled gently.